शाळा संपवून, पायऱ्या उतरून एकदा निघून गेले कि संपले. त्यापैकी कमी विद्यार्थी शाळेत परत जातात. शाळेत एकत्र शिकलेले मित्र क्वचितच भेटतात. संपूर्ण शाळेतील जुने विद्यार्थी पुन्हा एकत्र आलेले पाहणे हे एक स्वप्नच आहे. मात्र त्या शाळेत शिकलेले तीन हजारांहून अधिक माजी विद्यार्थी पुन्हा एकत्र आले आहेत. त्याशिवाय ज्या गुरूंनी त्यांना शिक्षण दिले त्यांच्यासाठी त्यांची गावभर मिरवणूक काढून पुष्पवृष्टी केली.

होय. बेळगाव जिल्ह्यातील अथणी तालुक्यातील संकोनट्टी गावात एक दुर्मिळ घटना घडली जिथे तीस वर्षांपूर्वी शाळेच्या हायस्कूलमध्ये शिकलेल्या सर्व जुन्या विद्यार्थ्यांनी एकत्र येऊन आनंद साजरा केला . येथील वर्धमान एज्युकेशन इन्स्टिट्यूट हायस्कूलच्या 1985 ते 2023 पर्यंतच्या सर्व विद्यार्थ्यांनी पुन्हा शाळेत एकत्र येऊन विक्रम केला आहे. शिक्षण देणाऱ्या शिक्षकांप्रति कृतज्ञता व्यक्त करण्यासाठी तीन हजारांहून अधिक माजी विद्यार्थी-विद्यार्थिनी एकत्र आले आहेत. रौप्य महोत्सवाच्या पार्श्वभूमीवर गुरु वंदन कार्यक्रम घेण्यात आला. 1985 ते 2023 पर्यंत हायस्कूलमध्ये शिकलेल्या विद्यार्थ्यांना या कार्यक्रमासाठी आमंत्रित करण्यात आले होते. या निमंत्रणात 3 हजारांहून अधिक माजी विद्यार्थी सामील झाले.

ज्या गुरूंनी शिक्षण दिले आणि त्यांच्या जीवनाला आकार दिला, त्यांची संकोनट्टी गावात मिरवणूक काढण्यात आली. मिरवणुकीत सर्व जुन्या विद्यार्थ्यांनी शिक्षकाला खांद्यावर घेतले हे विशेष.रस्त्यावर उभ्या असलेल्या तीन हजार वृद्ध विद्यार्थ्यांनी शिक्षकावर पुष्पवृष्टी केली. शाळेतील विद्यार्थी मंडळानेच नव्हे तर झांज पथके वाजवत शिक्षकांची मिरवणूक काढली हे विशेष.

संकोनट्टी गावातील वर्धमान शैक्षणिक संस्थेत आयोजित करण्यात आलेला रजत महोत्सव म्हणजे जुन्या विद्यार्थ्यांना शिकलेल्या शाळेबद्दल सारखेच प्रेम आणि आपुलकी आहे याची साक्ष आहे. गुरुवंदन कार्यक्रमाची पार्श्वभूमी जुन्या विद्यार्थ्यांनी शाळेसाठी आवश्यक साहित्य, ध्वजस्तंभ, देवी सरस्वतीची मूर्ती, यासह फर्निचर दान केले आहेत. 2004-05 बॅचच्या विद्यार्थ्यांनी गरीब मुलांसाठी गरीब विद्यार्थी निधीमध्ये 1.41 लाख रुपये जमा केले. जुन्या शाळेबद्दलचे प्रेम दाखवण्यासाठी माजी विद्यार्थ्यांनी विविध स्वरुपात एकूण 20 लाख जमा केले आहेत.

माजी विद्यार्थ्यांनी त्यांना दिलेला आदर आणि भक्ती पाहून भावूक शिक्षकांना अश्रू अनावर झाले, तरी स्टेजवर बोलताना हिंदी शिक्षिक मैत्री म्हणाले विद्यार्थ्यांनी दिलेल्या आदराचे ऋण फेडू शकत नाही. “गरीब विद्यार्थ्यांना आणा, मी माझे सोने विकून कर्ज फेडीन. माझ्या विद्यार्थ्यांना अडचणी आल्या तर मी माझी मालमत्ता विकून कर्ज फेडेन.” गुरूंचे शब्द ऐकून जुन्या विद्यार्थ्यांना अश्रू अनावर झाल्याची घटना घडली.

आजही इतक्या वर्षांनी आपल्या जुन्या मित्रांना पाहून तरुण-तरुणींच्या डोळ्यात अश्रू तरळले . याशिवाय, ज्या शिक्षकांनी त्यांना शिकवले होते त्यांना पाहून विद्यार्थ्यांना खूप आनंद झाला. . शिक्षकांनी दिलेले ज्ञान घेऊन शिकलेल्या आणि आज उच्च स्तरावर पोहोचलेल्या विद्यार्थ्यांचे यश पाहून शिक्षक भावूक झाले. प्रदीर्घ काळ आपल्या गावी असलेल्या जुन्या विद्यार्थ्यांचा सत्कार करताना शिक्षकांनी मंचावर अश्रू ढाळले.